Sirikul's profilesanzokung worldPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 29 เขียนถึงคนอีกฟากฟ้าเพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า คิดถึงเธอ คนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ เพิ่งรู้ว่ากอดมันหวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด ห้องน้อยของเธอกับฉัน ที่วันนั้นมันดูแคบไป เพิ่งจะรู้มันกว้างใหญ่ เกินจะนอนคนเดียว ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า คิดถึงเธอ คนที่ดีที่สุด ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ คิดถึงเธอ...คนที่ดีที่สุด... ถึงแม้ได้พูด ในวันที่มันสาย ยังคงรักเธอ...เธอได้ยินฉันไหม... อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ ...ได้ยินไหม...คิดถึงเธอ... ฟังเพลงนี้ แล้วอยากร้องไห้ แต่น้ำตามันกลับไม่ออก ทั้งที่เศร้ามาก
ทนทำงานต่อ เพราะคิดว่าเพื่ออาราชิ
แล้วเมื่อไม่มีกำหนด จะทนทำงานที่นี่ต่อไปเพื่อใคร September 11 อยากเปลี่ยนงานจังทำงานบริษัทนี้จะครบ 3 ปีแล้ว
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา จำได้แต่เรื่องบ้าบอคอแตก
เพราะทำงานที่นี่เลยไม่ได้ไปตามซึโยชิ ทั้งที่จะเป็นจะตาย แว้บก็ไม่ได้เดี๋ยวหาว่าไม่รับผิดชอบ
ทำงานที่นี่ ชาวบ้านเค้าหยุด แต่เราก็ทำงาน ผู้ใหญ่บอกฟังความเห็น เอาเข้าจริงก็คุยกัน แล้วก็สรุปโดยไม่ถาม
ผู้จัดการฝ่าย กับ บรรณาธิการบริหารไม่ถูกกัน นักข่าวเลยไม่ชอบฝ่ายที่เราอยู่ แต่บรรณาธิการบริหารดันทักเราตั้งแต่วันแรก เลขาก็สนิทกัน เรื่องดีๆ ตั้งแต่ทำงานมาเลยเป็นรูปอาราชิชุดใหญ่ในเสปซ จากพี่นักข่าว และเลขาบก.
อยากออกจากที่นี่ไปทำงานที่อื่น เพราะคงไม่มีอะไรเลวร้ายกว่าที่เป็นอยู่แล้ว แต่ติดที่ถ้าาออกไปก็จะ...(แย่จังเรา ทำไมเป็นแบบนี้)...เรื่องสำคัญของเราดัน เป็นเรื่องนี้ซะได้ ใครรู้เข้าคงดูถูก บ้าจังเนอะ
|
|
|
